چند وقتیه مثل سایه تو هوای زندگی قدم می زنم.

 چند روزه که وقتی از خواب پامیشم خورشید منو نمی بینه.

چند شبه مهتاب نورش رو به من هدیه نمی ده.

 خیلی وقته که گلهای قالی سنگینی قدمهای منو حس نمی کنند.

حتی دیوارهای خونه هم دیگه به صدای من گوش نمیدن .

انگار یه مدته هر حرفی که می زنم جوابی ازش نمی شنوم

یا شایدم می شنوم ولی برام قابل فهم نیست.

پ.ن:دوستهای گلم به لینک زیر توجه کنید نظرسنجی برترین وبلاگ ماه

http://www.night-skin.com/topblog